ارز نیمایی نوعی انحصار است

به گزارش پایگاه خبری صنعت کفش (اسومس)،محمد عرب، عضو جامعه مدیران و متخصصین صنعت کفش کشور درباره نامه برخی از انجمن‌های تولیدی به رهبر معظم انقلاب به صمت اظهار کرد: در حال حاضر تولیدکنندگان مواداولیه موردنیازشان را با دلار نیمایی ۴۲ هزار تومانی خریداری می‌کنند که با ۴۰ درصد رقابتی که ایجاد می‌شود، ۲۰ هزار تومان افزایش می‌یابد و در نهایت هم دلار نیمایی برای تولیدکننده گران‌تر از دلار آزاد تمام می‌شود. وقتی نرخ دلار نیمایی دستوری تعیین می‌شود، تابع مقررات خاصی خواهد شد که نوعی بازی‌سازی است و به نفع کسانی خواهد بود که این بازی را شروع کرده‌اند در نهایت هم مصرف‌کننده سودی نمی‌برد. دلار دولتی در دوره‌ای دست مردم بود و بعد به تولیدکننده‌ها داده شد که در هر دو هم از این دلار هیچ‌چیز دست مردم نمی‌رسید و وقتی هم که قطع شد، منجر به گرانی نشد.

عرب درباره دغدغه‌های ارزی تولیدکنندگان گفت: این موضوع مدت‌هاست دغدغه تولیدکنندگان بوده و هدف از گلایه به رهبری هم این است که صادرات را در سال جهش تولید قوی کنیم. واقعیت این است که صادرات تک‌محصولی به‌نام نفت خام، ارزش‌افزوده خاصی برای کشور ندارد، تولید صادرات‌محور است که به نفع اقتصاد کشور است و باید در سیاست‌های کلان سعی کنیم در این مسیر حرکت کنیم. در حال حاضر واحدهای پتروشیمی به ظاهر این‌گونه اذعان می‌کنند که خوراک با ارز نیمایی به صنعتگران می‌دهند، در حالی که در هر کیلوگرم محصول پتروشیمی ۵۰ درصد خوراک است و ۵۰ درصد دیگر از تولیدات آنها محصولاتی است که با ارز آزاد به فروش می‌رسد. شاید بتوان گفت به‌نوعی پتروشیمی وارد این نوع بازی‌سازی‌ها می‌شود تا بازار را برای فروش مهندسی کند. در حال حاضر همین رویه باعث‌شده به‌عنوان نمونه نرخ محصولات پتروشیمی در کشور ما با ارز نیمایی بسیار گران‌تر از نرخ محصولات پتروشیمی ترکیه با ارز آزاد باشد.

این فعال و کارشناس حوزه صنعت در ادامه با اشاره به اینکه درخواست نهایی تولیدکننده‌ها تک‌نرخی شدن ارز است، اظهار کرد: ما به‌دنبال این هستیم که سیاست‌های ارز اصلاح‌شده و ارز تک‌نرخی شود. دلار از دولتی و نیمایی تا جهانگیری و… همه نسخه‌های ارزی بودن که عملیاتی نشدند و در نهایت هم باعث فشار بیشتر و گرانی بیشتر شدند و وضعیت تولید را سخت‌تر کردند. رویکردهایی مشابه این به انحصارگرایی دامن می‌زند و ایجاد رانت را به‌دنبال دارد که در نهایت باعث تضعیف صنعت کشور می‌شود. باید بپذیریم که در انحصار هیچ‌گاه گشایشی نیست. آنچه در روند کنونی در نهایت اتفاق می‌افتد، بزرگ و بزرگ‌تر شدن رانت است. همه جای دنیا بر این عقیده هستند که کار دولت‌ها، شکست انحصار و آوردن رقیب است، در حالی که در کشور ما برعکس این روش دنبال می‌شود؛ در این شرایط انحصار ایجاد می‌شود، رقبا از بین می‌روند و درنهایت گرانی مردم را تحت‌فشار قرار می‌دهد.

‌ در انحصار، گشایشی نیست
عرب درباره نرخ مواد اولیه در جهان و ایران و نوسانات این بخش، گفت: در حالی که در دو سال گذشته بهای مواد اولیه در دنیا به‌طور قابل‌توجه و تا حدود ۵۰ درصد کاهش داشته، اما متاسفانه متاثر از سیاست‌های اشتباه این روند در کشور ما نمود عکس داشته و شاهد گران‌تر شدن قیمت مواد اولیه در داخل کشور بوده‌ایم و مردم هم سودی از کاهش بهای مواد اولیه جهانی نبردند. چرا؟ واقعیت این است که چنین فضایی پیامد انحصار و رانت است. عضو جامعه مدیران و متخصصین صنعت کفش کشور در پایان تاکید کرد: انحصار یعنی رانت و از بین بردن مزیت‌های رقابتی و صنعت کشور و در این میان ارز نیمایی هم نوعی از انحصار به‌شمار می‌رود.