کمیسیونهای تولید و بازرگانی جامعه صنعت کفش ایران در جلسه مشترکی در تاریخ ۰۵/۰۲/۱۴۰۱ به بررسی افزایش غیرعادی قیمتهای برخی مواد اولیه پرداختند و از فعالان زنجیره ارزش صنعت کفش درخواست کردند روندی را بر اساس مسئولیتهای اجتماعی خود پیش بگیرند که مانع تعطیلی واحدهای تولید کفش شود و زمینه را برای واردات کفش قاچاق فراهم نکند.
به گزارش پایگاه خبری صنعت کفش (اسومس)، علیاکبر اخوت رییس کمیسیون تولید جامعه در آغاز این جلسه که بهصورت آنلاین برگزار شد، گفت: با افزایش ناگهانی مواد اولیه روبهرو شدهایم و با حواشی تازهای که برای صنعت کفش رخ داده، این دچار چالشهای فراوانی شده است. او افزود: امروز اینجا هستیم که با توجه به ارزیابیهای دوستان، یک راهکار عالمانه و آگاهانهای پیدا کنیم که جامعه صنعت کفش به مراکز تصمیمساز ارایه کند و این صنعت بتواند خودش را به نوعی حفظ کند.
تدوین متن مشترک جامعه صنعت کفش ایران و اتحادیه کفاشان دستدوز تهران بر مبنای مسئولیت اجتماعی
علی لشگری، عضو هیاترییسه جامعه در این جلسه با اشاره به شرایط بازار گفت: بحث مواد اولیه و گرانی آن در اول سال و ارایهندادن فاکتور از سوی برخی فروشندگان مواد اولیه فاکتور که یک بینظمیهایی ایجاد میکند. بهویژه این که انتظارات تورمی هم وجود دارد و بسیاری از بیم رقم بالای تورم، کالایشان را ارایه نمیکنند و در پیامد آن واحدهای صنفی متوسط و کوچک فعالیت خود در سال جدید را هنوز آغاز نکردهاند. چون هنوز نمیدانند مواد اولیه به چه سمتوسویی میرود و فروشندگان با چه قیمتی مواد اولیه را دربازار عرضه خواهند کرد.
او افزود: از همین جهت بیانیهای از دیدگاه مشترک اتحادیه کفاشان دستدوز و اتحادیه کفشهای ماشینی تهیه شد که به دوستان تولیدکننده و واردکننده مواد اولیه توصیه شود از بعد مسئولیتهای اجتماعی مسئولانهتر برخورد کنند و این فضای روانی و واقعی که از افزایش قیمتها وجود دارد به یک شیب ملایمتری منتقل کنند.
لشگری تصریح کرد: علت هم این بود که ما گزارشهایی مبنی بر افزایش کفش قاچای در بازار تهران دریافت کردیم که از بهمنماه به این طرف افزایش پیدا کرده است. این خطر وجود دارد که اگر تامینکنندگان مواد اولیه و محصول نهایی، حساسیت شرایط را درک نکنند و قیمت مواد اولیه بالا برود و دوباره با روند ازدیاد کالای قاچاق روبهرو خواهیم شد و کاهش تولید مواد اولید و محصول نهایی داخلی کاهش پیدا میکند.
مشکل جای دیگری است
ولی رضایی، پیشکسوت صنعت کفش و عضو کمیسیون بازرگانی جامعه در همین ارتباط اظهار داشت: مشکل جای دیگه است. بدون این که آن مشکل را حل کنیم نمیتوانیم راه به جایی ببریم. یک مشکل بحث دستمزد است که افزایش پنجاه درصدی آن غیرعادی است. وقتی با کرهایها صحبت میکردیم افزایش ۵۸ درصدی برای آنها غیرقابل قبول بود.
او افزود: دوم این که اکنون در اردیبهشت ماه هستیم و گمرک هنوز با تعهد دارد کالاها را ترخیص میکند و مشخص نیست با چه نرخ ارزی و چه تعرفهای میخواهند مواداولیه را از مبادی گمرکی ترخیص کنند.
این پیشکسوت صنعت کفش با تاکید بر این که در این شرایط باید دست به دست هم بدهیم، گفت: باید با هم کمک کنیم و همکاری کنیم که نهتنها تولید که صادرات هم کنیم.
دولت دستوپای تولیدکننده را میبندند
عبدالحسین رحمانیان، عضو کمیسیون تولید جامعه نیز در این جلسه گفت: مشکلهایی که پیش میاد و وحشت از سیل قاچاق داریم داستان جدیدی نیست و ما صرفا میتونیم اعتراض کنیم.
رحمانیان اظهار داشت: دولت امسال عوارض صادراتی وضع کرده است در حالی که چندماه پیش درباره جوایز تشویقی ترکیه برای صادرکنندگانش بهویژه در بازارهای خاص صحبت میکردیم. آنها برای حمایت از صادرکنندگانشان از انها پشتیبانی میکنند و بازارهای اطراف را میگیرنددر کشور ما با وضع عوارض صادرات دستوپای تولیدکننده و صادرکننده را میبندند.
او با اشاره به سفر هیات تجاری ایران به روسیه گفت: سال ۹۱ و ۹۲ در پی اختلافاتی که میان روسیه و ترکیه پیش آمد بازار روسیه خالی شد و نبود ترکیه در بازار فرصت بسیار خوبی بود ولی ما نتوانستیم جای خالی آنها را پر کنیم. وقتی قطر از سوی کشورهای عربی تحریم شد فرصت بسیار خوبی بود که ایران بتواند در ان بازار حضور پیدا کند اما ترکیه که مسیرش از ما طولانیتر بود بازار قطر را هم در دست گرفت.
رحمانیان افزود: الان داستان روسیه هم همین است. با اوضاعی که در تولید داریم، کسی که جنسش را از گمرک ترخیص میکند چه بخشی از قیمت تمامشدهاش را تشکیل میدهد و جلو آن علامت سوال میگذارد نمیتواند برود در بازار روسیه فعالیت بکند. در بازار داخلی هم نمیتواند فعالیت بکند.
سود کفش را در اتلافها باید جستوجو کنیم
فرهاد علیزاده، عضو کمیسیون تولید جامعه نیز در این جلسه گفت: سالهای پیش ما همین مشکل را داشتیم و صحبت از قاچاق و مشکلات واردات و گرانی مواد اولیه بود و همچنان این مشکلات دارد ادامه پیدا میکند. او افزود: نگاه ما همچنان روزمرگی است و دلمان میخواهد کس دیگری مشکلاتمان را حل کند. ما در کشوری زندگی میکنیم که اصول آن برای همه ما تعریف شده است و حمایت از تولید در مصلحت کشور وجود ندارد. اولویتهای کشور ما به سمتی است که دولت خیلی با تولیدکننده کاری ندارد.
او با بیان این که اگر نتوانیم درآمد ایجاد کنیم که نمیتوانیم روی پای خودمان بایستیم، گفت: کالایی که قرار است تولید بشود یک مساله هزینه دارد که هزینه کالا شامل دستمزد کارگر و هزینههای جاری است و بخش دیگر آن هزینه مواد اولیه است. اشکال کار ما این است که کالای تولید ما با قیمت تمامشده بالایی که دارد ارزش افزودهای برای ما ایجاد نمیکند و ما میخواهیم سودمان را از این سو و آن سو جمع کنیم.
علیزاده تصریح کرد: آیا تولید ما با تولید پنج سال پیش ما از نظر نیاز و سلیقه مشتری خیلی با هم فرق دارد؟ ما سود تولید کفش را در جای دیگری باید جستجو کنیم که آن را رها کردهایم و نیخواهیم سودمان را از پایین آوردن قیمت مواد اولیه و کاهش دستمزد به دست آوریم.
او تاکید کرد: اگر بتوانیم تولید خوب با روشهای روز انجام بدهیم و اتلافها را از میان برداریم میتوانیم در همین شرایط سود لازم را داشته باشیم. خط تولیدهای ما ایرادهایی دارد که بر روی آنها چشم میبندیم. مشکل ما فیمت تمامشده بالا و نبود سود در آن است که به اتلافها و ایرادهای خط تولید در کارخانه باز میگردد.
این فعال صنعت کفش گفت: فروش پایین آمده اما بازار در همین وضعیت هم شرایط خرید کفش با قیمت بالا را دارد. با طراحی یک ساختار تولید مناسب میتوان هم به کارگر دستمزد خوب داد و هم به فروشنده مواد اولیه سود رساند و هم منافع تولید فراهم شود.
افزایش قیمت حاملهای انرژی؛ مشکلی جدید
عقیل نظری عضو کمیسیون تولید نیز با اشاره به این که مشکلات تولید معمولا برای همه مشترک است، گفت: اما مشکلی که امسال پیش آمده، مشکل افزایش قیمت برق و گاز در شهرکهای صنعتی است.
نظری در پایان گفت: ما تولیدکنندهها باید به فکر خودمان و مردم باشیم. امروز سهم کارگران و کارکنان ما در تولید ما بسیار بیشتر از سهم دولت است . نیاز است به هم کمک کنیم تا زنجیره تولید را سر پا نگهداریم تا به وقتش گشایشی ایجاد شود.
اصلاح روش تولید برای ایجاد ارزش افزوده
محمدنقی سلیمی عضو کمیسیون تولید نیز در این جلسه با بیان این مطلب که در شرایط سختی هستیم گفت: ما در ابتدا باید بخش دیگری از تولید را اصلاح کنیم تا ارزش افزوده ایجاد کنیم. خیلی سال است باید از روشهای سنتی خارج بشویم اما حاضر به ترک روش سنتی و استفاده از روشهای صنعتی مدرن نیستیم.
او افزود: اگر پایبندی به روشهای نوین صنعتی به وجود بیاید ما دیگر دنبال ارزش افزوده بر اساس کنترل دستمزد کارگران نیستیم.
این فعال صنعت کفش با اشاره به این که افزایش میانگین ۵۷ درصدی دستمزد کارگر به چشم میآید اما ما ضایعات را نمیبینیم، گفت: بهکارگیری کارگر در روزهای تعطیل یا اضافاکاریهای بیمورد یا دوبارهکاریها به دلیل نداشتن افراد متخصص از جمله موارد اتلاف و ضایعات است. ما یا نیروی متخصص نداریم یا آموزش نمیدهیم و فاصله میان طراحی کالا تا تولید ان فاصله زیادی است که به اتلاف سرمایه و کاهش ارزش افزوده میانجامد.
او افزود: هزینههایی بیشتری در خط تولید روزانه، هفتگی و ماهیانه به تولید تحمیل میشود که بیشتر از دستمزد کارگر است که محاسبه نمیشود و یک سهلانگاری کوچک منجر به آتشسوزی میشود و اضطراب را در ما ایجاد میکند.
سلیمی با تاکید بر این که در حال حاضر باید ببینیم چه مزیتهایی در بخش صادرات داشتهایم، تولید ما روزآور بوده یا قیمت بازارمان مزیت رقابتی داشته است؟ گفت: آنالیز هزینههای سربار تولید امکانپذیر نیست چون تنها چند کارخانه از حسابداری صنعتی استفاده میکنند.
قیمت محصول ارتباط مستقیم با کیفیت دارد
حسین عرب، رییس کمیسیون بازرگانی جامعه درباره ارتباط میان کیفیت و قیمت کفش گفت: کسی که زیره با طراحی جدید و ماشینآلات و مواد جدید تولید میکند طبیعتا حقش است سودش را از این بازار بگیرد. امروز کسانی دارند در بازار کار میکنند که تولیدشان را به روز میکنند و این بهروزاوری هم هزینه دارد و ما نمیتوانیم بگوییم هزینه آن پنج درصد یا ده درصد است.
او تصریح کرد: کالایی که الان در بورس دارد عرضه میشود نسبت به اسفندماه تفاوت قیمتی پیدا نکرده است. افزایش قیمت در حد یکی، دو درصد بوده است. آنها هم کالایی عرضه نمیکنند چون مصرف نمیشود و صنایع پاییندستی جلو اینها را گرفته که نمیگذارم سما افزایش قیمت بدهید. تولیدکننده هم مواد اولیه در بورس عرضه نمیکند و طبیعتا عرضهنکردن کالا باعث میشود در بورس رقابت بالایی بخورد.
این بیانیه نوعی همدردی و همکاری است
در بخش دیگری از جلسه، علی لشگری، عضو هیاترییسه جامعه درباره مشترک بیانیه گفت: این نامه به دولت نیست بلکه به همکاران خودمان یعنی تولیدکنندگان و واردکنندگان مواد اولیه است. میتوانستیم سکوت کنیم و بگذاریم این وضعیت پیش برود.
او افزود: اما نگرانی دوستان دستدوز ما داشتند این است که اکنون با توجه به موج گرانیها که واقعی است این خطر وجود دارد که کارگاههای کفاشی کار را زمین بگذارند و رویکرد اعتراضی در پیش بگیرند.در واقع، این بیانیه نوعی تسکین و همدردی و همکاری است و داخل نامه هم اشاره شده از زاویه مسئولیت اجتماعی توصیه میکنیم. این دو تشکل به هیچوجه به خودشان اجازه نمیدهند وارد اقتصاد دستوری بشوند و اصلا با اقتصاد دستوری مخالفیم چرا که مشکلی را رفع نمیکند و هر آسیبی میبینیم از همین ناحیه است.
در پایان این جلسه، مصوب شد متن مشترک جامعه صنعت کفش ایران و اتحادیه کفاشان دستدوز تهران، با اعمال اصلاحات مدنظر اعضای کمیسیونها، نهایی و صادر شود.