هم‌اندیشی برای رفع موانع ساخت شهرک‌های تخصصی

او با اشاره به این که شبکه فاضلابی که سال‌ها پیش سازمان شهرک‌ها در چرمشهر ایجاد کرد متاسفانه برعکس است، گفت: “جای این که قسمت تیزش را پایین  بگذارند برعکس بالا گذاشته‌اند و باعث مشکل شده است. متاسفانه شبکه غلط طراحی و اجرا شده است.”
مجیدی افزود: “از آن طرف صنعت همکاری نمی‌کند و فشار اصلی مربوط به بخش سالامبوری‌ها است که حجم وحشتناکی آب استفاده می‌کنند و زنجیره ارزش در همان حلقه اولیه‌‌اش، پوست گوسفند را دباغی می‌کنند و در ازای ۳۰ تا ۴۰ میلیون دلار صادر می‌کنند که البته سال پیش ۶ میلیون دلار بیشتر صادرات نداشتند.
اصل داستان این است که توجه اساسی به این داده خداوندی که هیجده میلیون جلد پوست گوسفندی است نداریم. اگر این را توجه و سیاست داشته باشیم از ۱۸ تا ۲۰ میلیون دلار برای تولید پوشاک چرمی می‌تواند درآمد داشته باشد.”
او تاکید کرد: “متاسفانه در چرمشهر تهران و مشهد، استحصال پشم با سرمایه‌گذاری درست انجام نمی‌شود. الزام باید باشد که دو واحد پشم‌شویی در این دو شهرک داشته باشیم. چون ما سرمایه خداداد را که صدها دلار ارزش دارد می‌سوزانیم و در محیط زیست رها می‌کنیم که تبدیل به هیچ می‌شود. این سیاست‌گذاری نه در دولت نه در مدیران و نه در صاحبان صنایع است.”

صنعت پوشاک مورد توجه دولت نیست
علیرضا صفاری رییس انجمن دارندگان نشان‌های تجاری پوشاک ایران نیز در این نشست گفت: “صنعت پوشاک متاسفانه برخلاف واقعیت‌هایش، کم مورد توجه قرار گرفته و همیشه از امکاناتی که حاکمیت برای صنایع دیگر قائل است، محروم بوده است.”
او افزود: “ما یک بازار ۹ میلیارد دلاری داریم که نزدیک به یک‌میلیون‌نفر در این شبکه مشغول به کارند اما به اندازه یک‌پنجاهم اثری که در تولید ناخالص ملی دارد به آن توجه نشده است و تمام امکاناتی که صنایع دیگر از حاکمیت مطالبه کرده و بسیاری از آن‌ها محقق شده است، متاسفانه پوشاک به دلائل مختلف نتوانسته آن امکانات را برای خودش داشته باشد.”
رییس انجمن دارندگان نشان‌های تجاری پوشاک ایران  با اشاره به این که بیش از ۲۰۰ برند ثبت‌شده فروشگاه‌دار داریم، گفت: “این برندها کاملا ایرانی‌اند و در این کشور طراحی، تولید، فروش و خدمات پس از فروش دارند و یک زنجیره کامل تامین و یک زنجیره کامل عرضه را تشکیل می‌دهند.”
او افزود: “این جمع برندهای پوشاک کشور، بخشی از نیاز بازار را تامین می‌کنند و بخش دیگری متاسفانه از محل قاچاق تامین می‌شود. این دویست برند حداقل در ۲۰۰ هزار متر مربع فضای تجاری محصول عرضه می‌کنند و هر کدام از این‌ها حداقل ۴۰‌هزار نفر اشتغال فقط در سطح عرضه ایجاد کرده‌اند. ما چنین توانمندی در کشور داریم اما برای یک مطالبه کوچک که یک شهرک تخصصی پوشاک در استان تهران داشته باشیم سالیان سال است که بنا به دلایل متعدد هنوز این مطالبه محقق نشده است و یک سیکل معیوب در حال تکرار است.”
صفاری یادآور شد: “ما در منطقه قلعه‌حسن‌خان،بیشتر پوشاکی‌ها به خاطر نزدیکی به تهران و داشتن نیروی کار جوان در این منطقه مستقر شده‌اند. در هر واحد دست‌کم سی‌صد نفر شاغل داریم ولی هیچ امکاناتی ندارند. دست‌کم سی برند پوشاک در این منطقه فعال‌اند اما همیشه برای پروانه بهره‌برداری، برق، آب و مسائل کارگری مشکل داریم.”
او با تاکید بر این که وجود یک شهرک تخصصی پوشاک در غرب تهران و در نزدیکی قلعه حسن‌خان، یک امر واجب است، کفت: ” ۹۰ درصد زنجیره پوشاک بر عکس زنجیره بالادستش، بدون استفاده حاکمیتی و با سرمایه شخصی راه‌اندازی شده است و تعداد کمی توانسته‌اند از منابع بانکی و حاکمیتی کمک بگیرند. درخواست مشخص ما توجه به این صنعت و مشخصا پیگیری شهرک صنعتی تخصصی پوشاک در غرب تهران است.”

هنوز به دستاوردی برای شهرک سرزمین کفش نرسیده‌ایم

حمزه زعفرانلو، عضو هیئت‌مدیره تعاونی آینده‌سازان سرزمین کفش نیز در این نشست گفت: “ما یک تعاونی با ۳۰۰ عضو تولیدکننده هستیم که ۳۷ هکتار زمین با سرمایه اعضای تعاونی که سهامدار هستند خریده‌ایم. سال ۹۷ اقدامات لازم برای ساخت مرکز تخصصی کفش را آغاز کردیم تا این که آخر سال ۱۴۰۰ اعلام کردند  همه مجوزها فقط از طریق سازمان شرکت‌ها باید صادر شود.”
او افزود: “بعد از ابلاغ دکتر مخبر در اردیبهشت ۱۴۰۱،  در شرکت شهرک‌های صنعتی استان تهران تشکیل پرونده دادیم و دو تا از استعلام‌هایمان برای سازمان محیط زیست و منابع آب شهریار صادر شده است. بعد از پیگیری‌های انجام‌شده، بحث حریم شهری و محدوده شهری مطرح شده است و این اشکال‌تراشی‌ها ما را مستاصل کرده است. اعضای تعاونی پس از چند سال که سرمایه گذاشته‌اند هنوز به دستاوردی نرسیده‌اند.”