چرخش ۱۸۰ درجه برند Veja به سمت چرم

به گزارش خبرگزاری اسومس به نقل از پایگاه بین الملل:شرکت کفش Veja از زمان انتشار گزارش اثر آلایندگی کربنی در سال ۲۰۲۱ که چرم را در وضعیت بدی نشان می‌داد، سخت کار کرده است تا دانش خود را در مورد زنجیره ارزش چرم بهبود بخشد و نتایج دلگرم‌کننده‌ای داشته است.

برند کفش Veja به چیزی شبیه به تجدید نظر درخصوص چرم رسیده است. سال گذشته، این برند مستقر در پاریس، گزارش مفصلی از اثر آلایندگی کربنی خود منتشر کرد. این شرکت می‌گوید که مواد خامی که برای تولید کفش‌هایش استفاده می‌کند، ۷۱ درصد از اثر آلایندگی کربنی آن را تشکیل می‌دهد. در ادامه بیان شد که چرم ۹۷ درصد از تأثیر همه مواد اولیه آن را تشکیل می دهد. بر این اساس وجا اعلام کرد که تصمیم گرفته است، مصرف چرم را در مجموعه های خود کاهش دهد. وی خاطرنشان کرد که در حالی که ۷۰ درصد از کفش های مجموعه پاییز-زمستان آن در سال ۲۰۱۹ حاوی چرم بوده است، این رقم برای پاییز و زمستان ۲۰۲۰ به ۵۱ درصد رسیده است.

این شرکت در محاسبات خود، دریافت که ۷۰ درصد از ردپای کربنی که به چرم نسبت می‌دهد، در بالادست  زنجیره تامین، عمدتاً در دامداری رخ می‌دهد. ۳۰ درصد باقیمانده را به تولید و حمل و نقل چرم نسبت داد. ما در مقاله‌ای در بخش چرم و اقتصاد دایره‌ای در نشریه گروه خود World Leather (اوت-سپتامبر ۲۰۲۱) استدلال کردیم که برای Veja ناعادلانه است که به چرم چنین ردپای کربن زیادی از دامداری و ارقام آن برای تولید چرم نسبت داده شود. و حمل و نقل نیز به طور غیرقابل قبولی بالا به نظر می رسید.

برای حفظ اعتبار خود، این شرکت در تلاش برای توضیح اعداد و ارقام خود به سؤالات پاسخ داد و مقدار زیادی از اطلاعات را به اشتراک گذاشت، اما به نظر می رسید که از تجزیه و تحلیل درخواستی نشریه ما نیز اندکی ناراحت بوده و نمایان بود که مصمم به دور شدن از چرم است.

روابط قوی با برزیل

در حقیقت، شگفت‌انگیز بود که متوجه شدیم Veja یکی از شرکت‌هایی است که در این برنامه در انجمن چرم پایدار در پاریس در سپتامبر سال گذشته حضور خواهد داشت. با این حال، در آن روز، لحن بنیان گذار  Veja مثبت بود و شنیدن صحبت های او در مورد تعهدات زنجیره تامین خود، از جمله تعهد مداومش به تامین چرم، دلگرم کننده بود.

از سال ۲۰۰۴، زمانی که سباستین کوپ و فرانسوا-گیسلان موریلیون، بنیانگذاران شرکت، تصمیم گرفتند Veja را راه اندازی کنند. پیوندهای این برند با برزیل قوی بوده است. آن ها تصمیم گرفتند کفش هایی به سبک ورزشی با رعایت اصول تجارت منصفانه بسازند و تصمیم گرفتند از چرم، پنبه ارگانیک و لاستیک طبیعی استفاده کنند. برزیل منبع خوبی برای هر سه ماده کلیدی به نظر می رسید و آنها از آنجا شروع به ایجاد روابط خود با تامین کنندگان در آمریکای جنوبی کردند.

این برنامه شامل تولید محصول نهایی است که آنها به دست شرکای ایالت جنوبی ریو گراند دو سول سپرده اند. پیوندهای خود را با شریک اصلی خود در آنجا در سال  ۲۰۱۳ برقرار نموده و توسعه  باعث شده است که از سایر تولیدکنندگان کفش در همان بخش برزیل کمک بگیرند، هنوز هم در سال ۲۰۲۰  “وجا” حدود ۶۰ درصد از کل تولید خود را به کارخانه اصلی  سپرده است و برزیل هنوز کشور مبدا همه کفش هایش است.

شرایط منصفانه

Veja به عنوان بخشی از تعهد خود به شفافیت، مقایسه‌هایی را که بین رفتار کارگران کارخانه‌های کفش در ریوگرانده دو سول و همتایان آنها در جنوب شرقی آسیا انجام داده است، منتشر کرده است، جایی که، اشاره می‌کند، اکنون ۹۵ درصد کفش‌های کتانی دنیا ساخته می‌شوند.

این برند فرانسوی به این نتیجه رسیده است که کارخانه ها در برزیل ارزش افزوده اجتماعی بسیار بالاتری ارائه می دهند. صاحبان کارخانه به هنجارهای سازمان بین المللی کار احترام می گذارند و کارگران برزیلی که کفش های آن را می سازند، کار هفته ای ۴۰ ساعته، تعطیلات آخر هفته، برنامه حقوق بازنشستگی  و چهار هفته تعطیلات سالانه دارند.

وجا این را با ارقامی که تحقیقاتش در مورد کارگران کارخانه ها در چین ارائه کرده است که در شیفت کاری ۱۶ ساعت در روز یا بیشتر، یک هفته کاری ۶ روزه و نرخ دستمزد ساعتی معادل ۰٫۵۵ یورو تحمل می کنند، مقایسه می کند.

نگرش کشاورزی

فرانسوا-گیسلان موریلیون یکی از بنیانگذاران می گوید که دوست دارد Veja را به عنوان “یک برند کشاورزی” در نظر بگیرد زیرا همیشه به دنبال همکاری نزدیک با تامین کنندگانی بوده که در یک محیط کشاورزی زندگی و کار می کنند و زمان زیادی را با آنها  بگذراند.

۲۲ نفر در تیم منبع یابی کار می کنند که بیشتر از کار در بازاریابی است. شش نفر در مناطق آمازون کار می کنند تا رابطه خود را با پرورش دهندگان درختان  Hevea brasiliensis حفظ کنند. درختانی که لاستیک زیره های  Veja را تامین می کنند. چهار نفر دیگر در شمال شرقی برزیل هستند که نقشی مشابه با تولیدکنندگان الیاف پنبه ارگانیک دارند که  در بند ها  و آسترها استفاده می شود. آقای موریلیون به دستاوردهای این استراتژی افتخار می کند. او می گوید: «ما با پروژه های کوچک شروع کردیم، پروژه هایی که به تازگی در حال رویش بودند و در ابتدا، برای لاستیک، ۴۸ تولید کننده داشتیم. در حال حاضر ما لاستیک خود را از بیش از۱۲۰۰ خانواده که مجموعه  خود را تشکیل داده اند. تامین می کنیم و از تامین کنندگان فردی خرید نمی کنیم. ما از تعاونی که نماینده خانواده هاست خرید می کنیم.“ این بخشی از استراتژی ما برای داشتن بزرگترین وبیشترین تأثیر مثبت ممکن بر جوامع است“

در حالی که وضعیت با تولیدکنندگان پنبه مشابه است. این بنیانگذار Veja اعتراف می کند که این برند توسعه کمتری در زنجیره تامین چرم داشته است. آقای موریلیون می گوید: دلایل متعددی برای این امر وجود دارد و ادامه می دهد، “اما یکی از مهمترین آنها، که من از آن به عنوان بهانه استفاده نمی کنم، این است که زنجیره تامین چرم، پیچیده تر و غیرشفاف است.  چرم یک محصول جانبی از صنعت گوشت است  و اپراتورهایی در صنعت گوشت وجود دارند که به وضوح ترجیح می‌دهند که ما در امور آنها دخالت نکنیم.»

با وجود کووید۱۹، شرکت اخیراً فعالیتی را آغاز کرده است تا سعی کند این عدم پیشرفت نسبی در مورد چرم را اصلاح کند. طی بازدید از دباغی‌های شریک در  ریو گرانده دو سول ، بار دیگر از مزرعه هایی که گاوهایی را پرورش می دهند که پوست آنها در نهایت در چرم Veja استفاده می شود. بازدید شد. آنچه در طی آن بازدیدها از مزرعه اتفاق افتاد، باعث نگرانی اولیه در شرکت شد و احتمالاً برخی از احساسات “حذف  چرم” که در گزارش“ اثرات کربن“ مشاهده شد را تایید نمود. با این حال، عجیب است که پایان این تجربه به نتایج بسیار مثبت تری منجر شد و نگرش این برند به چرم، آن طور که آقای موریلیون می گوید، حتی  تغییر ۱۸۰ درجه داشته است.

تعامل کاملتر

او بدون تردید اذعان می کند که اگر در ارتباط برند با چرم و زنجیره عرضه چرم، از نزدیکی که در پنبه و لاستیک به دست آورده بود کوتاهی کرده بود، انتشار اثر آلایندگی کربنی آن در سال ۲۰۲۱ هیچ نفعی برای بهبود وضعیت نداشت.  فرانسوا-گیسلان موریلیون اکنون می گوید: “بله، در آن زمان کمی سر و صدا وجود داشت.” زیرا مردم در صنعت چرم اصلاً از آنچه ما منتشر کردیم خوشحال نبودند.

او ادامه می دهد، اگرچه ، پاسخ هایی که نشان می دهد وجا یک شبه تصمیم گرفته است به استفاده از چرم پایان دهد، ناعادلانه و نادرست است. در عوض کاری که این شرکت در تهیه گزارش ۲۰۲۱ انجام داد او را متقاعد کرد که، مهم نیست که چقدر استقبال خصمانه ای از شرکت های گوشت در گذشته مشاهده نموده، دور جدید بازدید از دباغی ها و مزارع ضروری بود زیرا متوجه شد که باید بیشتر و کامل تر با زنجیره ارزش چرم خود تعامل داشته باشد.

وجا همچنان متعهد به دنبال کردن گزینه‌های جایگزین است. به عنوان مثال، ساختن رویه های غیر چرمی با استفاده از الیاف پنبه ای ارگانیک که از قبل برای ساختن پارچه رویه کفش کانواس تهیه کرده و سپس آن را پوشش می دهد. او می گوید: “ما  می خواهیم پیشنهاد خود را در این زمینه برای مشتریانی که نمی خواهند از چرم استفاده کنند، توسعه دهیم. اما ما متعهد هستیم که در کار با زنجیره تامین چرم خود نیز بهتر شویم و آن را بهتر بشناسیم.”

در خاک وطن

برای این منظور، لیجیا زوتین، مدیر تأثیرگذاری و انطباق وجا، که اهل برزیل است اما در دفتر مرکزی شرکت مستقر است، به سرزمین مادری خود بازگشت تا بار دیگر تلاش کند تا بینش عمیقی در مورد چرم به دست آورد. در جریان این کار، مارلون بکز، متخصص چرم که وجا در ریو گرانده دو سول استخدام نموده، در بازدید از یک مزرعه گاوداری در داخل ایالت سائوپائولو به او پیوست.

همه چیز خوب شروع شد، خانواده‌ای که مزرعه را اداره می‌کردند، خوشحال بودند که کسی تمام مسیر را از فرانسه برای دیدن عملیات آنها طی کرده است. خانم زوتین به یاد می‌آورد: «آنها به ما نشان دادند که این فرآیند چقدر کارآمد بود، حیواناتی که در مزرعه به دنیا آمدند و بزرگ شدند، و درست زمانی که مصمم شدیم که به اندازه کافی دیده‌ایم، متوجه شدیم که ۲۰ یا ۳۰ حیوان متفاوت از دیگران در آنجا وجود دارد. ما علت را جویا شدیم و کشاورز به ما گفت آنها حیواناتی هستند که به تازگی از آلتامیرا آمده اند. این موضوع، تیم وجا را در مسیر خود متوقف کرد. خانم زوتین توضیح می‌دهد که برای برزیلی‌ها، آلتامیرا، مکانی در ایالت پارا در شمال شرق دور، ارتباط نزدیکی با جنگل‌زدایی دارد.او توضیح می‌دهد: “و در آن لحظه، تصمیم گرفتیم که نمی‌توانیم تامین منابع را از این منطقه ادامه دهیم، زیرا خطر وجود دارد. ما افرادی را در آمازون استخدام می کردیم زیرا ما می خواهیم آنها با خانواده ها در آنجا صحبت کنند و توضیح دهند که ما متعهد به حفاظت از جنگل هستیم. ادامه خرید پوست از منطقه ای که خطر مشارکت غیرمستقیم در جنگل زدایی وجود دارد، منطقی نیست.“اما همه چیز از دست نرفته بود. با توجه به اینکه گاوهای با خطر صفر در ارتباط با جنگل زدایی در آنجا هستند، تیم تصمیم گرفت به جای آن از مناطق دوردست جنوب شرقی برزیل و اروگوئه تهیه پوست را آغاز کند. کارکنان Veja در ریو گراند دو سول نه تنها برای خرید پوست از بخش جنوب شرقی این ایالت، نزدیک به مرز اروگوئه، بلکه برای آشنایی با برخی از کشاورزان نیز تلاش کردند. یک ارتباط با  کشاورزی به نام  ویکتور ورتمن، به حدی شکوفا شد که به تیم Veja در انجمن چرم پایدار در پاریس پیوست. 

غرور پامپاس

آقای ورتمن در مزرعه‌ای به نام Estância Coxilha، نه چندان دور از کواری و مرز اروگوئه، در ۶۰۰ کیلومتری جنوب پورتو آلگره، مزرعه‌داری می‌کند. زمین اینجا در منتهی الیه جنوب بخشی از پامپاس، علفزاری حاصلخیز است که این منطقه، بخشی از آرژانتین و کل اروگوئه را پوشانده است. قریب به چهار قرن است که از این زمین به عنوان مرتع برای پرورش احشام استفاده می شده است. تنها درختان قابل مشاهده اکالیپتوس هستند که اخیراً برای ایجاد سایه برای گاوها در زمانی که خورشید در شدیدترین حالت خود قرار دارد کاشته شده است.

مزرعه Estância Coxilha Estância Coxilha در گاو Braford، که تلاقی بین Herefords و Brahmans است  و گوسفند Corriedale تخصص دارد. از بدو تولد تا کشتارگاه، این حیوانات تمام عمر خود را در مزرعه می گذرانند، ۱۰۰% با علف تغذیه می شوند و با رعایت تمام الزامات بهداشت حیوانات نگهداری می شوند.  آقای ورتمن می گوید: «این به ما کنترل می دهد و به ما این امکان را می دهد که منشاء گوشت، پشم، پوست و چرمی که تولید می کنیم را تضمین کنیم.» او ۹۰ درصد از زمین های مزرعه را – که به گفته او می توانید نیمی از پاریس را در آن جا دهید – کاملاً دست نخورده باقی می گذارد و آن را به پناهگاهی برای جانوران و انواع حشرات تبدیل می کند. او توضیح می دهد که این فرآیندها احیا کننده هستند، زیرا حضور نشخوارکنندگان بر روی زمین، تزریق مواد آلی به داخل زمین در حین جابجایی آنها از مکانی به مکان دیگر، منجر به “باززایی مداوم ، رشد و غنی سازی خاک در یک چرخه طبیعی” می شود.

ویکتور ورتمن نماینده سومین نسل از خانواده خود است که عملیات در Estância Coxilha را رهبری می کند. پدربزرگش اولین قطعه زمین را خرید و مزرعه را در سال ۱۹۵۹ تأسیس کرد و پدرش بعداً مسئولیت آن را بر عهده گرفت. او می گوید او کار خود را به عنوان “ماموریتی برای ارج نهادن به تاریخ و میراث” مردمی که او ردپای آنها را دنبال می کند، می بیند. این به معنای پایبندی به تعهد آنها نسبت به شفافیت، رفاه حیوانات، مسائل اجتماعی و محیط زیست، و تولید گوشت، پوست، پشم و سایر محصولات جانبی “که مردم می توانند به آنها اعتماد کنند” است. او اصرار دارد تا زمانی که خانواده اش مسئول هستند، هیچ اتفاق بدی برای این قسمت از پامپاس رخ نمی دهد.

نگاه به جنوب

پروژه در حال انجام Estância Coxilha تأثیر مثبتی بر Veja گذاشته است. پس از ملاقات با ویکتور ورتمن، با شنیدن داستان او و بازدید از مزرعه‌اش، این برند کفش تصمیم گرفت که می‌تواند  به استفاده از چرم ادامه دهد و آن را از کارخانه‌های دباغی در برزیل تهیه کند، مشروط بر اینکه بتواند از پوست مزرعه‌هایی مانند این استفاده کند. “وقتی افرادی مانند ویکتور دارید که به روش او کار می کنند.” فرانسوا-گیسلان موریلیون می‌گوید: «تنها کاری که می‌توانید انجام دهید این است که به خودتان بگویید که باید نسبت به آنچه قبلاً انجام می‌دادید تغییر کنید و به این سمت بروید.»

این امر باعث شد که وجا به آنچه که به عنوان چرخش ۱۸۰ درجه ای خود برای تامین چرم توصیف می کند، سوق یابد: وجا دیگر به علت خطرات ناشی از دخیل شدن ناخواسته در جنگل زدایی، در بخش های مرکزی و شرقی برزیل هیچ منبعی ندارد. ما هرگز از آمازون پوست تهیه نکرده‌ایم، اما وقتی از شخصی خرید می‌کنید که  او از شخص دیگری خرید می‌کند، ممکن است که در نهایت محصولی از آمازون دریافت کنید.» او توضیح می‌دهد. “با کار کردن با کشاورزانی مانند ویکتور و دیگران در همان منطقه، می توانید ببینید که گاوها از نژادهای اروپایی هستند که هیچ شخصی نمی تواند آن را در زی بوم آمازون پرورش دهد زیرا آنجا خیلی گرم است.“

وجا راهی برای بازگرداندن اعتماد به زنجیره تامین چرم خود، با چرخاندن نگاه خود به سمت جنوب پیدا کرده است.