فعالیت های تشکلی ، جلوه ای از مسئولیت اجتماعی در شکل سازمانی

علی لشکری، عضو هیات رییسه جامعه صنعت کفش ایران و عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی ، صنایع ، معادن و کشاورزی ایران در یادداشت خود آورده است: موفقیت تشکل ها در نهایت ، به افزایش قدرت چانه زنی آنها ختم می شود که بازهم زیر ساخت های اداری ، رسانه ای و مشورتی خاصی را می طلبد ».

به گزارش خبرگزاری صنعت کفش به نقل از رسانه مسئولیت اجتماعی، علی لشکری، عضو هیات رییسه جامعه صنعت کفش ایران و عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی ، صنایع ، معادن و کشاورزی ایران در یادداشت خود آورده است:

یکی از بزرگان نقل می کردند »که پدر خدا بیامرز ایشان که صنعت پیشه بودند و کارافرین ، در یک جلسه با سه نفر از بزرگان از جمله آیت الله محقق داماد ، راهنمایی خواستند که وجوهات مازادی دارند و‌ می خواهند در مسیر کار خیر صرف شود . آن سه سوال کردند منشا این پول از کجا است ؟ آن بزرگوار که اتفاقا در صنعت چرم مشغول فعالیت بودند ، در پاسخ فرمودند : منشا آن از کار در صنعت و پیشه ایست که در آن مشغول هستند . حضرت آیت الله محقق داماد و دو نفر حاضر در جلسه که از اندیشمندان و صاحبان نظر بودند ، به اتفاق اشاره داشتند ، اگر این پولی که از صنعت برآمده است ، در مسیر توسعه و‌تقویت خود صنعت و پیشه هزینه گردد ، کار ثوابی انجام دادید ».
معاونت امور استان ها و تشکل های اتاق ایران در نشست روز سه شنبه ۱۶ شهریور ماه با تعدادی از اعضای هیات مدیره جامعه با اشاره به جایگاه تشکل ها در توسعه بنگاههای اقتصادی مطالبی را بیان نمودند که در این یادداشت فراز هایی از آنرا نظر به اهمیت یادآوری می کنم :
«…..اتاق بازرگانی ، خانه فعالان اقتصادی و صدای رسای بخش خصوصی و به بیان دیگر ، پل ارتباطی بین فعالان اقتصادی با حاکمیت ، افکار عمومی ، رسانه های جمعی و بخش اقتصادی سایر کشور ها است … اتاق بازرگانی ، نه سیاست گذار است و نه قانون گذار ، شانی که برای اتاق بازرگانی تعریف شده ، مقام مشورتی است و به طبع از یک مشاور انتظار می رود مشورت های فنی و تخصصی ارایه دهد و در ارایه نظرات مشورتی خود ، یک مشاور امین و دلسوز باشد . …. جامعه صنعت کفش با وجود فراز و نشیب هایی که وجود داشته ، سابقه درخشانی دارد و از جمله تشکل های بسیار خوب وابسته به اتاق است که هم‌در ارایه خدمات به ذی نفعان خود و هم در تعامل با اتاق و نهاد های دولتی ، همیشه موفق و زبانزد بوده که نتیجه مدیریت خوب و اتحاد جمعی در نظامی است که توانسته نظرات گوناگون را تجمیع کند و ارایه دهد .

به نظر من ، اگر قرار باشد در انجام ماموریت های خود موفق باشیم بعد از تکیه بر خداوند متعال باید در انجام وظایف خود با اخلاص عمل کنیم ، لذا بر این باورم که در دنیای امروز که مسئولیت های اجتماعی به شکل سازمانی تجلی کرده ، یکی از جلوه های مسئولیت اجتماعی در شکل سازمانی ، فعالیت های تشکلی است .. مسئولیت های اجتماعی به صورت فردی همیشه در جامعه وجود داشته و بخش غالب این مسئولیت ها بر دوش اقتصاد و بازار ما بوده است .

این امر چند معنا را متبادر می کند : یکی اینکه باید در جایی سرمایه گذاری اتفاق بیفتد تا بخشی از سود این تولید ثروت تبدیل به مالیات ، خمس و زکات شود و جامعه نیز بتواند در آن سهیم باشد …. زمانی که شما در سرمایه گذاری خود بر مدار قانون حرکت می کنید باز هم در حیطه مسئولیت اجتماعی عمل کرده اید ، در این راستا ، شما رفتارهای فداکارانه انجام می دهید ، رفتارهایی مانند مدرسه سازی ، پرداخت مالیات ، ساخت خوابگاههای دانشجویی ووو… من معتقدم فعالیت های تشکلی بالاتر از احداث مدرسه و بیمارستان دارد ، زیرا در اینجا تولید و توزیع ثروت اتفاق می افتد و کشور اداره می شود و شاهد مدرسه سازی و بیمارستان سازی هم خواهیم بود …..»

تشکل داری و فعالیت های اجتماعی و داوطلبانه و گره از کار مردم باز کردن، مصداق کار خیر و از جنس مسئولیت اجتماعی است ، و اقدام فعالان اقتصادی در هر سطحی از فعالیت با وجود آنکه با هدف کسب درآمد و سود ایجاد می شود ولی به دلیل آثار اجتماعی آن در ایجاد ارزش افزوده و اشتغال و ایجاد درآمد و رفاه برای عموم جامعه ، از جنس مسئولیت اجتماعی تلقی می شود و لذا رفتار فعال اقتصادی تشکل گرا با فعال اقتصادی غیر تشکل گرا از بعد اثرات اجتماعی متفاوت است . و‌حتی در کیفیت تولید و خدمات این دو نیز تفاوت را می توان مشاهده کرد . یک فعال تشکل گرا مانند یک برند دیده می شود و مورد قضاوت جمع قرار می گیرد . یک فعال تشکل گرا مانند یک تولید کننده شناسنامه دار در قبال اقداماتی که انجام می دهد باید پاسخ گو باشد . او در قبال صحبت ها و اعمالی که انجام می دهد ، جوابگو است .
براستی اگر به توسعه صنایع و بنگاههای اقتصادی اعتقاد داریم و تولید اشتغالزای را عامل توسعه پایدار ارزیابی می کنیم ، چه جایگاهی بهتر از تقویت تشکل های اقتصادی برای تحقق توسعه صنعتی سراغ داریم ؟ اگر ایجاد اشتغال و ارزش افزوده‌ را از جنس مسئولیت اجتماعی قبول کنیم ، تشکل داری پیش نیاز این اقدام اجتماعی – اقتصادی است . تشکل داری هم مانند همه‌ کارها، برای بقا و رشد خود نیاز به تحول دارد . اگر تشکلی نتواند خود را با تحولات محیط اطراف هماهنگ نماید ، از قافله علمداری صنعت عقب خواهد افتاد . و اهلیت خود را در بین صاحبان کسب و کار از دست می دهد . امروزه مدیریت منافع ذینفعان آنهم در یک بنگاه اقتصادی کار سختی است .
بدیهی است «جمع شدن افراد حقیقی و حقوقی خوش سابقه و خوشنام با رویکرد اجرایی شفاف در قالب یک تشکل یکی از ملزومات موفقیت بخش خصوصی در ایفای نقش در فرایند های تصمیم سازی است که منجر به تقویت وزن و جایگاه بخش خصوصی خواهد شد و منافع مشروع بیشتری را برای توسعه بخش خصوصی به همراه خواهد داشت »

مخلص کلام اینکه « موفقیت تشکل ها در نهایت ، به افزایش قدرت چانه زنی آنها ختم می شود که بازهم زیر ساخت های اداری ، رسانه ای و مشورتی خاصی را می طلبد ». و همه این ها یعنی همراهی فعالان اقتصادی با تشکل های مرتبط با فعالیت خود